ป่าเขา และเรา มีคนเคยบอกว่าการเดินทางทำให้เราตัวเล็กลง เพราะโลกมันกว้างใหญ่กว่าตัวเรามากมาย

ป่า เขา และ เรา …


    มีคนเคยบอกว่าการเดินทางทำให้เราตัวเล็กลง เพราะโลกมันกว้างมากกว่าที่เราจะออกเดินทางไปยังจุดหมายปลายทางทั้งหมดได้ แต่ทุกครั้งของการเดินทางมันทำให้เราได้สัมผัสประสบการณ์ ทำให้เกิดความทรงจำและที่สำคัญมันทำให้เราได้พบเจอเพื่อนร่วมทางใหม่ ๆ

ตัวเราชื่ออิ๊ฟนะ เราชอบการเดินทางมาก โดยที่ไม่ได้มองว่าที่แหล่งนั้นจะเข้าถึงยากหรือง่าย แต่ว่า..ขอให้ใช้ตังให้น้อยที่สุด (แต่เราก็ไม่ใช่คนขี้เหนียวนะ) 5555555 เพราะเราเน้นสร้างประสบการณ์จากการเดินทางไปแต่ละที่มากกว่า

    ครั้งนี้ก็เช่นกันมีความอยาก ซึ่งความอยากในที่นี้คืออิ๊ฟคิดว่ามันยาก นั่นคือการขับมอเตอร์เก่า ๆ คันนึงขึ้นเขาช่วงหน้าฝน แต่ในเมื่อความอยากที่มีอยู่ในใจ ความกล้าที่จะลองสิ่งใหม่ก็ต้องเกิด อิ๊ฟอยากไปเที่ยวบ่อเกลือสักครั้งในช่วงหน้าฝนกับการขับมอไซค์แบบชิค ๆ ใส่หมวกกันน๊อค (ลองคิดภาพจินตนาการตามนะผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ขับมอไซค์คันเก่า ๆ คนเดียวแบกเป้เที่ยวดอย 55555 ) แค่คิดภาพก็ตลกตัวเองหล่ะ

แต่ แต่ แต่.. 

    สิ่งที่อิ๊ฟได้สัมผัสมันว้าววววววววววว มาก (วอแหวนล้านตัว) บรรยากาศระหว่างทางที่เขียวขจีโอบล้อมด้วยภูเขามันคือสิ่งที่อิ๊ฟเองก็ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นตัวหนังสือได้ นี่นั่งเขียนไปยังรู้สึกเลยว่าเราไปมาแล้วจริงหรอ? ..
จากนี้ไปขอให้ภาพเป็นตัวเล่าเรื่อง อิ๊ฟคิดว่าภาพเหล่านี้จะเล่าเรื่องราวให้ทุกคนอินไปกับมัน ..

นี่คือ เส้นทางปัว – บ่อเกลือ หรือคนต่างจังหวัดจะรู้จักและเรียกเส้นทางนี้ว่า 1081 ถ้ามาถึงตรง กม.ที่ 38 (ถนนเลข 3) นี่ก็จะเป็นอีก 1 จุดเชคอินถ่ายภาพที่มักจะเห็นบนสื่อออนไลน์อยู่บ่อยครั้ง ที่ถนนเป็นเลขสามมองแล้วสวยงามมาก อิ๊ฟอยู่จุดนี้นานมากเพราะรถน้อยมาก นาน ๆ จะมีรถผ่านมาสักคันนึง
มันทำให้อิ๊ฟได้ยืนคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาในอดีต ยืนอยู่จุดนี้นานมากจนลืมทุกอย่างเพราะบรรยากาศมันดีมาก มันเงียบสงบ จนได้ยินเสียงหัวใจของเรามันเต้น ว้าวๆ และลมพัดโชยมาเย็นๆ บอกเลยว่าต้องมาลอง ..

จอดมอไซค์คู่ใจลงมาเก็บภาพกับถนนเลข 3 พร้อมกับสายฝนที่เป็นละอองเล็ก ๆ ชุ่มฉ่ำไปทั้งกายและใจ สดชื่นกับกลิ่นไอดินหลังฝนตกความรู้สึกตอนนั้นเหมือนเราได้ปล่อยวางกับทุกเรื่องที่วุ่นวาย แล้วหนีมาเสพความสุขที่แท้จริง

 

++ ถ้าเปรียบธรรมชาติของที่นี่เหมือนชีวิตของคนคนหนึ่ง คงเป็นอะไรที่น่าหลงใหล น่าค้นหาและน่าอิจฉามากมาก ++

— มุมนี้อยู่เป็นชั่วโมงโดยไม่รู้เลยว่าเวลามันผ่านไปเร็วมาก —

    สูดอากาศให้เต็มปอดแล้วตะโกนดังๆว่า ฉันรักน่าน รักในสิ่งที่น่านมี ความคุ้นเคยกับวิถีชีวิตที่เรียบง่าย ปลอดภัย อบอุ่น แม้สักครั้งหนึ่งในชีวิตของใครหลายๆ คนอยากมาเที่ยวน่าน และมันไม่แปลกเลยที่ใคร ๆ มาแล้วจะหลงรักน่านและอยากกลับมาอีก มันทำให้เราคิดถึงวัยเด็กที่อยากมีเมืองในฝันและ “น่าน” คือคำตอบที่ “ใช่”

แม้สักครั้งหนึ่งของใครๆ หลายๆ คนอยากมาน่านสักครั้งในชีวิต และมันไม่แปลกเลยที่ใครๆมาแล้วจะหลงรักน่าน

    อิ๊ฟ วน ๆ อยู่ที่ถนนเลข 3 เกือบสองชั่วโมง แอบตกใจนี่เรายืนข้างถนนมองธรรมชาติ ภูเขา สายหมอก ละอองฝน กลิ่นไอดิน ได้นานขนานนี้เลยหรอ มองเวลาแล้วคงต้องออกเดินทางต่อละสิ ไม่อยากไปเลย แต่จุดหมายเรายังไปไม่ถึงแน่ถ้ามาสะดุดและยืนเอ๋อ … อยู่แค่ตรงจุดนี้

ว้าวววว
    … อีกแล้ว ขับมอไซค์มาอีก 10 กม. มาเจอป้ายบอกจุดพักชมวิว บอกว่า “โคตรสูง”
มองไปแล้วเอ่อมันสูงจริงนะ กม.48 ตรงบ้านหลักลาย

รอยต่อระหว่างปัวกับเกลือเลยโหนชิงช้ารับลมชิว ๆ อีกแป๊บนะ

และแล้วก็ถึงจุดหมายที่พักของเราแล้วคืนนี้ Boklua River Hills (บ่อเกลือ ริเวอร์ ฮิลล์) ที่พักของเรา ระหว่างทางขับรถมายังแอบคิดเลยว่ามีด้วยหรอที่พักที่ห่างจากตัวบ่อเกลือมาประมาณ 8 -9 กม. บอกเลยว่ามาถึงต้อง ว้าวววว ครั้งที่ 3 

บรรยากาศที่นี่เงียบสงบมาก มีเจ้าไมโล สุนัขที่ใจดีขี้อ้อนวิ่งออกมาต้อนรับถือว่าเป็นพนักงานดีเด่นของที่นี่เลย มาถึงที่นี่ก็ค่ำพอดีเก็บของเข้าที่พัก ซึ่งเป็นเต็นท์กระโจม หลังคามุงด้วยใบตองก้อคล้ายหญ้าคามุงทับอีกที ห้องหนึ่งพักได้ 2 – 3 คน กว้างมาก ห้องคือดี เต็นท์อะไรมีเตียง ปูพรม กลิ่นโคตรหอม เห้ยย… มีห้องน้ำส่วนข้างกระโจมอีก อิ๊ฟปลื้มมาก เกินความคาดหวัง (ทีแรกแอบคิดว่าจะเป็นแบบเต็นท์ค่ายลูกเสือ – เนตรนารี) 555555

กลางคืนฝนตกนอนฟังเสียงน้ำฝนกระทบกับหญ้าคา เสียงแมลงร้องประสานเสียงต้อนรับผู้มาเยือนอย่างไพเราะ เปรียบเหมือนเพลงกล่อมก่อนนอน หลับไปตอนไหนไม่รู้ตัวตื่นมาอีกทีสว่างเฉยเลย แอบเห็นสายหมอกเมื่อมองผ่านมุ้งตาข่ายหน้าเต็นท์ ชอบมากกกกกกก

ตื่นเช้ามาก เสียงฝนซาลงเห็นน้ำค้างหยดจากหญ้าคาที่พักแล้วมันช่างสวยงามดอกไม้ที่ขึ้นตามข้างทางเดินเบ่งบานต้อนรับเราแบบยิ้มกว้างกันทีเดียว

คุณแม่เจ้าของที่พักตื่นเช้ามากต้มข้าวต้มและจัดเตรียมสถานที่ไว้ให้พวกเราพร้อมทักทายสวัสดีตอนเช้า

ชอบทุกอย่างของที่นี่ เพราะหลายอย่างทำด้วยมือและมาจากธรรมชาติ อยากจะเดินจะนั่งให้ครบทุกมุมกันเลยทีเดียว

ธรรมชาติของที่นี่ ยังคงสภาพเดิมไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนผู้คนที่นี่ ที่ยังคงใช้วิถีชีวิตกับธรรมชาติ 

เช้าๆจะเจอหมอกที่หมุนไปตามทิศทางของลมกลางหุบเขา มันเพลินจนไม่อยากละสายตาจากเขาเลย อุ่ย…

เดินออกจากห้องพักมาหลังจากอาบน้ำแล้ว อ่อไม่สิยังไม่ได้อาบน้ำเลย ขอทานกาแฟก่อน อิอิ

คุณแม่เตรียมข้าวต้มหม้อดินไว้รอ ต้องบอกก่อนเลยว่า คุณแม่ทำกับข้าวอร่อยมากกกกกก 

ถ้าสิงอยู่ที่นี่นานๆคงได้เอารถเครนยกขึ้นรถกันทีเดียว เพราะอร่อยทุกเมนู เดี๋ยวรอบหลังจะมาเล่าให้ฟัง

แต่ตอนนี้ขอกาแฟก่อนละกัน มีเรื่องฮามาเล่าให้ฟัง ระหว่างกำลังตักกาแฟอยู่คุณแม่ตะโกนถามคุณพ่อว่า เห็นไมโลไหม เราก็รีบแจ้งคุณแม่เลยว่า อ่อมีละคะคุณแม่ แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นไมโลหรือโอวัลติลนะ คุณแม่เตรียมไว้ที่นี่แล้ว

คุณแม่หัวเราะแล้วบอกว่าแม่ถามหาเจ้าไมโลสุนัขขี้อ้อนเช้านี้ยังไม่เจอมันเลย  ฮาสิคะ ซึ่งตอนหลังๆมาก็เรียก ไมโลเป็นโอวัลติลบ้าง ถ้าเรียกผิดมันก็ไม่หันมาเลย จึงต้องเรียกมัน โกโก้ โอวัลติล ไมโล กว่าจะเรียกชื่อมันถูกเฮ้อ…

ได้กาแฟแล้วก็หาที่นั่งวนไปเพราะไม่อยากอยู่ที่เดิม ฮา  

นั่งเช็คโชเชี่ยลพร้อมกับรู้ดีและรู้สึกว่ามีคนอิจฉาเรามากมายที่ได้มานั่งตรงนี้ อิอิ

นั่งสักพักก็มาเจอพี่สองคนที่มาด้วยกันก็เลยขอถ่ายภาพพี่ๆเขา

ดูๆแล้วพี่เขาสนิทกันมากถามแล้วพี่เขาสนิทกันจริงเป็นคู่ซี้ที่ชอบเที่ยวเหมือนกัน เวลาไปที่ไหนก็ไปด้วยกัน เราคุยกันถูกคอมาก อาจเป็นเพราะบรรยากาศและสถานที่

ทำให้เราสนิทกันไวขึ้นเลยชวนกันไปถ่ายรูปตรงลานข้างหน้าที่พักซึ่งบอกเลยว่าสวยงามมาก

ภาพอาจบรรยายได้ไม่ครบแต่เราอยากบอกว่าแค่เรากระพริบตาแล้วมองไปรอบๆมันเหมือนชัตเตอร์กล้องที่เก็บเกี่ยวความทรงจำได้ทุกช็อตที่เรามอง เราเดินให้ช้าลงเพื่อบันทึกสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าให้นานที่สุด

    เราพูดคุยกันอย่างเป็นกันเองโดยมีเจ้า ไมโล เป็นไกด์นำเที่ยว ยิ่งถ้าเป็นสาวๆ เจ้า ไมโล ไม่ทิ้งเลย ตามต้อย ๆ 555

    เราถ่ายภาพร่วมกัน จนสาย ๆ มีเพื่อนใหม่ที่เจอกันที่นี่ทักทายกันนิดนึง ชวนยืนคุยชมวิวไปอ่าวเป็นบล็อกเก้อซ้ะงั้น มาจากเพจ นักท่องเที่ยวสัญชาติไทย และเพจ ลากกันไป คือเป็นเรื่องที่บังเอิญมาก อิ๊ฟตามเพจนี้อยู่ ..

อิ๊ฟแอบถามพี่คนนึงว่าวันนี้มีแพลนไปไหนกันต่อ คำตอบที่ได้คือ โนวแพลน อิ๊ฟไปไม่ถูกเลย พี่แกบอกว่ารอบนี้ตั้งใจมาเที่ยวน่าน นั่งรถทัวร์กันมา อยากมาน่านหน้าฝนสักครั้ง ที่พักหาเอาข้างหน้า 5555

    อิ๊ฟจึงบอกปากไปว่าวันนี้กลุ่มอิ๊ฟจะไปห้วยโทน พี่แกก็ งง อะไรคือห้วยโทน ไม่รู้จัก 555555
อันนี้เราพอเข้าใจได้ว่าคนต่างจังหวัดคงไม่รู้จักหรอก แต่แกก็ตอบกลับมาว่างั้นขอไปด้วยได้ไหมครับ
เฮ้ยยยย .. ไปดิ ดีเลย อยากมีเพื่อนร่วมทริปแบบหลาย ๆ คนจะได้สนุก และแล้วเราก็ตกลงปลงใจร่วมทริปกันไปห้วยโทน

    อ่ะ ไหน ๆ ก็ ไหนหล่ะ ก่อนไปห้วยโทนเก็บภาพเป็นที่ระลึกหน่อย เพื่อนใหม่ของเราระหว่างการเดินทาง…

นี่ไงคือความสุขของอิ๊ฟที่ได้บอกแต่ต้นแล้วว่าสิ่งที่ได้มากกว่าประสบการณ์ คือ เพื่อนใหม่ระหว่างการเดินทางที่จะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไป …
ทริปนี้ยังไม่จบ เดี๋ยวอิ๊ฟมาเล่าให้ฟังต่อนะว่าจะมีอะไรว้าว ๆ มาเล่าให้ฟังอีก
รอติตามกันนะคะ ..

Boklua River Hills

68 หมู่ 7 บ้านสว้าใต้ ตำบลดงพญา อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน 55220

โทร.0611963665
โทร.0982565962

Facebook Comments
0Shares

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ติดต่อ เพจน่านนคร